thumb|240px|Grób na Cmentarzu Garnizonowym Józef Rumiński (ur. 7 sierpnia 1919 w Grudziądzu, zm. 11 lipca 2000) – polski historyk, archiwista, wieloletni pracownik Archiwum Państwowego w Gdańsku.
Życiorys Był synem pracownika kolei Tomasza i Julianny z Fabińskich. Szkołę powszechną ukończył w Tczewie, egzamin dojrzałości zdał w I Państwowym Gimnazjum i Liceum w Bydgoszczy (1939). W latach 1940–1945 przebywał na robotach przymusowych u gospodarzy niemieckich. Po wojnie osiadł w Toruniu i od marca 1945 uczestniczył w Państwowym Wyższym Kursie Nauczycielskim, po ukończeniu którego podjął pracę w szkolnictwie powszechnym – był nauczycielem kontraktowym w Toruniu-Stawkach i Rozgartach koło Torunia. Pracę łączył od 1946 ze studiami historycznymi na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Toruńskiego; przez pewien czas prezesował studenckiemu kołu historyków, a od grudnia 1946 był kolejno zastępcą asystenta i młodszym asystentem w Katedrze Historii Europy Wschodniej. Dyplom magistra filozofii uzyskał w czerwcu 1950 na podstawie pracy Mapa wielkiej własności komturstwa brodnickiego w XV wieku, przygotowanej na seminarium prof. Karola Górskiego.