thumb|280px|Według Boswella chrześcijańscy męczennicy święci Sergiusz i Bakchus, żyjący w IV w., mogli być zjednoczeni przez adelphopoiesis Adelphopoiesis (gr. ἀδελφοποίησις od ἀδελφός „brat” i ποίησις „tworzenie”, scs. bratotvorenije, łac. ordo ad fratres faciendum) lub pobratymstwo – braterstwo duchowe lub duchowa adopcja, usankcjonowany prawnie i obrzędowo związek między osobami tej samej płci w Kościele prawosławnym i Kościele katolickim.
Świadectwa ceremonii pobratymstwa dowodzą jej istnienia w historii Kościoła katolickiego do XIV wieku, a w historii Kościoła prawosławnego do wczesnego XX wieku. Śluby pobratymstwa znajdują się w polskich książkach modlitewnych do XVIII wieku w okolicy Sanoka i Żółkwi. XIX-wieczna powieść historyczna Zygmunta Kaczkowskiego Bracia ślubni zawiera opis takiego rytuału zawartego w kościele przez bohaterów (dwóch młodych szlachciców) około 1760 roku i bardzo przypominającego ślub kościelny – elementami takimi jak np. wymianą obrączek przed księdzem. W analogii do słowa pobratymstwo XIX-wieczna pisarka Narcyza Żmichowska ukuła neologizm posiestrzenie.
Sytuacja historyczna adelphopoiesis nie jest całkowicie wyjaśniona. Była ona przedmiotem badań takich naukowców jak John Boswell i William N. Eskridge.