Herbarze XVII-wieczne wprowadziły nowy element w postaci klejnotu – trzech piór strusich. Barwy nadal nie uległy zmianie. Tak opisują herb Bojcza herbarze: Kleynoty... J. A. Gorczyna (1630), Orbis Poloni Szymona Okolskiego (1641). Natomiast Poczet herbów... Wacława Potockiego (1696) nie opisał barw.
Jeszcze na początku XVIII wieku, barwy herbu przekazywano jako pole błękitne i godło srebrne. Tak jest w herbarzyku Antoniego Swacha (1705). Dopiero Kasper Niesiecki wprowadził nowość w postaci czerwonego pola herbu i złotego godła. Nieznana jest przyczyna tej zmiany, Niesiecki powołuje się tutaj na Gniazdo cnoty Paprockiego, mimo iż przekazuje ono przecież pole błękitne i krzyż srebrny. Autor zna też i ten wariant barwny, przypisując go Okolskiemu. Mimo iż Niesiecki nie zajął stanowiska jakie właściwie powinny być barwy herbu, układ czerwień-złoto będzie odtąd powielany aż do współczesności.
Czerwone pole i złote godło dał Nikołaj Pawliszczew (1853), ale Aleksandr Łakijer w Heraldyce rosyjskiej (1854) podał dwie wersje barwne.