Zygmunt Kamiński (ur. 20 lutego 1933 we Wzgórzu, zm. 1 maja 2010 w Szczecinie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, biskup pomocniczy lubelski w latach 1975–1984, biskup koadiutor płocki i administrator apostolski sede plena diecezji płockiej w latach 1984–1988, biskup diecezjalny płocki w latach 1988–1999, arcybiskup metropolita szczecińsko-kamieński w latach 1999–2009.
Życiorys Urodził się 20 lutego 1933 we Wzgórzu jako najstarszy z trojga dzieci Antoniego i Aleksandry z Rumińskich. Kształcił się w Liceum Biskupim w Lublinie. W latach 1951–1956 odbył formację kapłańską w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie, jednocześnie studiując na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Na prezbitera został wyświęcony 22 grudnia 1956 w katedrze św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Lublinie przez miejscowego biskupa diecezjalnego Piotra Kałwę. W latach 1959–1961 pogłębiał wykształcenie na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie w 1965 uzyskał magisterium. W 1971 na Sekcji Prawa Kanonicznego Wydziału Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na podstawie dysertacji Aplikacja Mszy św.