W oficjalnym apelu prosił również, by wierni byli posłuszni rządowi w tych działaniach, które nie naruszały zasad etyki chrześcijańskiej.
W lutym 1922 w prasie partyjnej zaczęły się pojawiać artykuły sugerujące możliwość wykorzystania kosztowności cerkiewnych na cel pomocy głodującym mieszkańcom PowołżaR. Pipes, Rosja bolszewików, s.372. Wówczas patriarcha Tichon ponownie zaoferował dobrowolne przekazanie przedmiotów niepoświęconych oraz kwoty równej wartości pozostałych kosztownościM. Maszkiewicz, Mistyka i rewolucja, s.62. Bolszewicy jednak odmówili, decydując się na siłową konfiskatę.
W przededniu akcji konfiskaty kosztowności cerkiewnych Szuja była miastem przemysłowym. Większość jego mieszkańców pracowała w przemyśle tekstylnym. Część robotników brała udział w strajkach w czasie rewolucji 1905. Równocześnie miasto było ważnym ośrodkiem kultu prawosławnego. W soborze Zmartwychwstania Pańskiego przechowywana była Szujska-Smoleńska Ikona Matki Bożej „Hodigitria”. Łącznie w mieście czynnych było 9 cerkwi. Mimo tego powołana przez bolszewików komisja, która koordynowała akcję konfiskaty, nie przewidywała trudności w wykonaniu swoich zadań w Szui. Natychmiast po ogłoszeniu zapowiedzi konfiskaty kosztowności cerkiewnych zamiary bolszewików były poddane pod dyskusję na zebraniach rad parafialnych w Szui.