W małym stadku (5–6 sztuk) czuje się pewniej. Z czasem wśród samców ukazuje się terytorialność do „rewirów”, które bronią przed innymi samcami. Na dnie wyłożonym żwirkiem wymagane jest rozmieszczenie kryjówek dla ryb w postaci grot z kamieni, korzeni czy też odwróconych doniczek, łupiny (np. orzecha kokosowego), a nawet opuszczone skorupy większych ślimaków. Samica pływa „bezkarnie”, zbyt napastowana unika jego terenu.
Na wystrój roślinny nadają się m.in.: mikrozorium oskrzydlone.
Pokarm Żywy, wazonkowce, rurecznik i drobne robaki, suchego nie tolerują, z "przymusu" potrafią go zjeść.
Tarło Przebiega w ukryciu. Dla wychowu należy temperaturę podnieść o 2–3 stopnie. Na okres godowy i podczas tarła żółta plama samców ulega zanikowi, pasy ciemne zmieniają się na bardziej jaskrawe przybierając kolor szaropomarańczowy zlewający się z tłem ciała. U samicy przed złożeniem ikry uwidacznia się małe podkładełko. Białawe jajeczka umieszczane są w ukryciu, na ścianie groty, łupiny, czy skorupy ślimaka. Przyczepiona tam ikra zawisa na małej krótkiej nóżce kołysząc się wraz z ruchem wody.