Narodowa Organizacja Rosyjskich Wywiadowców (ros. Национальная Организация Русских Разведчиков, NORR) – rosyjska emigracyjna organizacja wojskowa o charakterze młodzieżowym
Organizacja została utworzona nie później niż w 1929 r. w Paryżu przez płk. Pawła N. Bogdanowicza. Działała pod auspicjami wielkiego księcia Aleksandra Michajłowicza, zaś po jego śmierci wielkiej księżnej Kseni Aleksandrowny. Początkowo wchodziła w skład Światowej Organizacji Ruchu Skautowego z siedzibą w Londynie. Przeważały w niej tradycje skautowskie. Po pewnym czasie kierownictwo organizacji przeorientowało jej działalność w kierunku wywiadowczym. Zaczęto odwoływać się do tradycji „tysiącletniej rosyjskiej państwowości” oraz „imperatorskiej armii i floty wojennej”. Głoszono hasła „aktywnego patriotyzmu rosyjskiego”, „hierarchii władzy i jedynowładztwa”, „militaryzacji”, przeciwstawiając je ideałom demokratycznym. Przywoływano postaci cara Piotra I i marszałka Aleksandra W. Suworowa. Głównym zadaniem organizacji było przygotowanie kadr młodzieży rosyjskiej na emigracji do akcji militarnych przeciwko ZSRR. Współpracowano w tym zakresie z innymi organizacjami emigracyjnymi, jak Rosyjski Związek Ogólnowojskowy (ROWS). NORR miała swoje oddziały w Bułgarii, Chinach i we Włoszech. Organem prasowym było pismo „Потешный” pod redakcją Nikołaja P. Połtorackiego.