Bezpieczeństwo W 2010 r. ukazał się artykuł, w którym przeanalizowano dane wskazujące, że PET może wytwarzać ksenoestrogeny, nawet przy zwykłym użytkowaniu, i zaleca dalsze badania nad tą kwestią. Mechanizmy, w których mogą powstawać ksenoestrogeny, to wymywanie ftalanów oraz antymonu w związkach chemicznych lub w postaci wolnej.
Biodegradacja Trwają poszukiwania organizmów zdolnych do biodegradacji PET. W 2016 ogłoszono odkrycie bakterii „Ideonella sakaiensis”, która może go metabolizować. Wcześniej znanymi organizmami posiadającymi takie możliwości były między innymi grzyby Fusarium solani, Aspergillus oryzae, Thermomyces insolens, Thermomyces lanuginosus i bakterie Pseudomonas mendocina i Thermobifida fusca. Znaleziono u nich rozkładające PET kutynazy, lipazy i esterazy.
Badania porównawcze wykazały, że enzym PET-aza, wytwarzany przez Ideonella sakaiensis, hydrolizuje PET szybciej niż enzym pochodzący z Fusarium solani, a także niż enzymy znalezione u termofilnych promieniowców i w metagenomie uzyskanym z kompostu z liści i gałęzi.
Zobacz też poli(tereftalan butylenu)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Informacje na temat PET na stronie firmy Plastpet
Kategoria:Poliestry Kategoria:Polimery aromatyczne Kategoria:Surowce włókiennicze