Drugą żoną Mikołaja Wiktoryna Grudzińskiego była wspomniana Zofia Barbara Sapieha, herbu Lis, córka Pawła Jana Sapiehy (1609–1665) i Zofii z domu Zienowicz (zm. 1639). Ślub odbył się w 1688 roku. Mikołaj Wiktoryn Grudziński wyjednał jej w 1690 roku dożywocie na starostwie grzybowskim i guzowskim. Z tego małżeństwa narodziło się trzech synów, którzy zmarli zaraz po urodzeniu. W niedługim czasie, około 1694 roku zmarła także i jego żona. Trzeci ślub miał miejsce 19 lutego 1696 roku. Kolejną, a zarazem ostatnią żoną była Lukrecja Katarzyna z Radziwiłłów (zm. 1716), herbu Trąby Odmienne, córka Dominika Mikołaja Radziwiłła (1643–1697) i Anny Marianny Połubińskiej (zm. 1690) herbu Jastrzębiec. Mikołaj przyznał jej w roku 1698 dożywocie na starostwie golubskim. Z tego małżeństwa pochodziła Marianna Grudzińska – jedyne dziecko, które dożyło pełnoletniości i zarazem jedyna dziedziczka majątku. Lukrecja Grudzińska przeżyła swego męża i wyszła za mąż po raz drugi 17 czerwca 1713 roku za Fryderyka Józefa Donhoff (zm. 1723) herbu Denhoff. Należy także wspomnieć, że po śmierci swego pierwszego męża Lukrecja Grudzińska zarządzała całym majątkiem szymanowskim, aż do momentu, gdy jej córka – Marianna Grudzińska uzyskała pełnoletniość i wyszła za mąż za Jakuba Dunina (zm.