W latach 1993–1995 był nauczycielem historii i politologii w szkole średniej w miejscowości Āgenskalns. Następnie pracował jako archiwista w Łotewskim Archiwum Państwowym (1995) oraz ekspert w biurze ds. naturalizacji (1995–1996). Przez rok był pracownikiem łotewskiego biura koordynacyjnego europejskiego programu „Leonardo da Vinci”. W 1999 podjął pracę na wydziale nauk politycznych Uniwersytetu Stradiņša w Rydze, na którym doszedł do stanowiska profesora. W latach 2018–2022 zajmował stanowisko dziekana wydziału studiów europejskich tej uczelni. Był też adiunktem w Zakładzie Stosunków Międzynarodowych i Bezpieczeństwa Narodowego w Wyższej Szkole Biznesu – National-Louis University w Nowym Sączu. Wykładał gościnnie na Uniwersytecie Łotwy, a także na innych łotewskich uczelniach. Od 2004 pracował jako analityk w Łotewskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. W latach 2011–2022 pełnił funkcję dyrektora tej instytucji.