thumb|Hans Memling – Adam i Ewa, 1485–1490 thumb|Albrecht Dürer – Adam i Ewa, 1507 thumb|Lucas Cranach starszy – Adam i Ewa, 1528 thumb|Adriaen van der Werff – Adam i Ewa, 1711 Adam ( Āḏām „człowiek” / „mężczyzna”, por. āḏōm „czerwony”, od koloru ziemi, z której został ulepiony; Ādam) i Ewa ( Ḥawwā „budząca życie”; Ḥawwā’) – według relacji biblijnych, zawartych w Księdze Rodzaju, pierwsi ludzie. Podobną historię zawiera tradycja manichejska; wzbogacona o dodatkowe elementy została też zawarta w Koranie.
Księga Rodzaju zawiera dwie tradycje odnośnie do stworzenia pierwszych ludzi – według starszej Bóg najpierw stworzył Adama, a następnie z jego żebra tworzy Ewę; według młodszej obydwoje zostali stworzeni szóstego dnia.
Adam i Ewa mieszkali w Edenie; Bóg zakazał im jedynie kosztowania owocu z drzewa poznania dobra i zła. Za namową węża-kusiciela Ewa i Adam złamali zakaz. Za ten grzech Bóg ukarał ich wygnaniem z ogrodu i przekleństwem.
Księga Rodzaju z imienia wymienia trzech synów Adama i Ewy: Kaina, Abla i Seta.