Doliwa – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Doliwa. Wzmiankowany w najstarszym zachowanym do dziś polskim herbarzu, Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, spisanym przez historyka Jana Długosza w latach 1464–1480. Doliwa jest jednym z 47 herbów adoptowanych przez bojarów litewskich na mocy unii horodelskiej z 1413 roku.
Herb występował głównie wśród rodzin osiadłych w ziemi dobrzyńskiej, krakowskiej, łęczyckiej, sandomierskiej, sieradzkiej i na Mazowszu. Spośród najbardziej znanych rodów pieczętujących się tym herbem, należy wymienić Rozdrażewskich i Głębockich.
Doliwy używał też Jan Chryzostom Pasek.
Opis herbu Opis historyczny mały|Jedna ze stron manuskryptów Jana Długosza, zawierająca opisy polskich herbów
Jan Długosz (1415–1480) blazonuje herb i opisuje herbownych następująco:
Po przetłumaczeniu:
Kasper Niesiecki, podając się na dzieła historyczne Szymona Okolskiego i Bartosza Paprockiego, opisuje herb:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu błękitnym pas srebrny w lewo skos, na nim trzy czerwone róże.
W klejnocie między dwiema czarnymi trąbami trzy czerwone róże w słup ustawione.
Labry herbowe błękitne, podbite srebrem.
Geneza mały|223x223px|Herb Warburgów.