Gra w pikora – dyscyplina sportu towarzyskiego, w której dowolna liczba uczestników gra przeciwko jednej osobie – pasterzowi owiec. Kiedyś była popularną grą na wiejskich podwórkach. Nie ma dokładnej daty narodzin tej gry, ale uznaje się, że pochodzi ona sprzed XX w.
Reguły gry W pikora gra dowolna liczba osób – jeden pasterz i kilku lub kilkunastu innych uczestników – wilków. Każdy uczestnik jest wyposażony w kij (długość ok. 0,5 m, średnica 1–2 cm). Na początku każdy zza linii (oddalonej od 3 do 7 m od głównego kija). Celem każdego wilka jest zbicie kija wbitego wcześniej w ziemię (najlepiej jest grać na piasku) przez pasterza. Zbicia można dokonać tylko kijem, niedozwolone jest zbicie go częścią ciała. Pasterz zaś pilnuje kija i za pomocą swojego próbuje dotknąć wilka, a następnie musi zbić kij wbity w ziemię. Wtedy osoba dotknięta sama staje się pasterzem. Jeżeli jednak pasterz dotknie wilka, lecz nie zbije kija, nadal pozostaje pasterzem. Zdarza się, że dotknie wilka, a kija zbije inny wilk, wtedy pasterz musi wbić go z powrotem oraz ponownie gonić wilków. Gra trwa, aż wszyscy uczestnicy gry wyrażą chęć jej zakończenia.