utlenianie produktów niepełnego spalania oraz rozcieńczanie tlenu przez gazową fazę aerozolu mogą obniżać stężenie tlenu nawet o 20% względem wartości początkowej; aerozole zawierające tlenki, wodorotlenki i chlorki wykazują większy wpływ na skuteczność gaśniczą niż aerozole z siarczanów i węglanów tych samych metali; wodorotlenki, tlenki i węglany metali alkalicznych efektywniej rekombinują rodniki wodorowe i wodorotlenowe, podczas gdy chlorki skuteczniej obniżają stężenie rodników tlenowych; cząstki aerozolu o średnicy poniżej 2 µm redukują stężenie rodników wodorowych głównie drogą inhibicji homofazowej, a cząstki powyżej 5 µm – głównie drogą inhibicji heterofazowej; absorpcja ciepła ma niewielkie znaczenie przy niskich stężeniach aerozolu (do 50% stężenia gaśniczego), lecz przy stężeniach powyżej 50 g/m3 odpowiada nawet za 50–80% efektu likwidacji płomienia.