Juliusz Aleksander Rydygier pseudonim Karol (ur. 8 kwietnia 1892, zm. 13 grudnia 1942 w KL Auschwitz) – działacz ruchu robotniczego, działał m.in. W Polskiej Partii Socjalistycznej, Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy oraz Komunistycznej Partii Polski.
Życiorys Za udział w strajku szkolnym w 1905 roku relegowany ze szkoły w Kaliszu. Po konflikcie z matką opuszcza rodzinę i przenosi się do Koła gdzie pracował jako praktykant w fabryce wytwarzającej ceramikę. Studiował we Francji i Szwajcarii (ekonomię, matematykę i prawo)Władysława Głodowska – Sampolska „Czerwone zorze. Wspomnienia“. Książka i Wiedza 1965, s. 246. Początkowo działacz PPS, w 1914 r. wrócił do kraju i wstąpił do SDKPiL. W 1915 roku aresztowany przez władze niemieckie i osadzony w więzieniu mokotowskim, a potem w twierdzy w Modlinie. Organizował w 1918 i 1919 r. rady robotnicze na terenie Zagłębia Dąbrowskiego. W okresie międzywojennym członek Komunistycznej Partii Polski. Wielokrotnie aresztowany i więziony za działalność komunistyczną. Od 1929 roku pracował w Biurze Pomocy Więźniom Politycznym. W latach trzydziestych był sekretarzem komunistycznej frakcji sejmowejWładysława Głodowska – Sampolska „Czerwone zorze. Wspomnienia“. Książka i Wiedza 1965, s. 242.