Po wybuchu II wojny światowej, aresztowany przez Niemców i więziony w VII Forcie Cytadeli w Poznaniu (1939–1940). Po wojnie pracował do 1946 jako dyrektor mączkarni w Toruniu.
Pochowany w Warszawie.
Rodzina Urodził się w rodzinie ziemiańskiej, syn Stanisława Żółtowskiego h. Ogończyk (1849–1908) i Marii Jadwigi z Sapiehów h. Lis (1855–1929). Miał rodzeństwo: braci: Adama (1881–1958), filozofa, polityka, Pawła (1889–1985), majora dyplomowanego kawalerii Wojska Polskiego, Tomasza (1897–1935) oraz siostry; Zofię (1887–1975) żonę wiceministra spraw zagranicznych Stefana Dąbrowskiego (1877–1947), Marię (1891–1894), Jadwigę (1893–1895). Od 30 lipca 1903 mąż Hanny z Mężyńskich h. Kościesza (1876–1959), z którą miał: córkę Marię (1906–1999) żonę Konstantego Mikołaja Radziwiłła (1902–1944) i syna Władysława Leona (1910–1940)Leon hr. (primog.) Żółtowski z Niechanowa h. Ogończyk - M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego - online [21.05.2020).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Złoty Krzyż Zasługi (15 września 1937) „za zasługi na polu pracy społecznej”.
Przypisy
Bibliografia