Władysław Tempka (ur. 22 sierpnia 1889 w Krakowie, zm. 12 czerwca 1942Biblioteka Sejmowa na podstawie Kto był kim w II RP s. 455 (oprac. S. Gajewski) oraz M. Czajka, M. Kamler, W. Sienkiewicz, Leksykon historii Polski s. 758 podaje datę 12 czerwca 1942 w Auschwitz-Birkenau) – polski prawnik, działacz Polskiego Stronnictwa Chrześci­jańskiej Demokracji, jeden z przywódców Stronnictwa Pracy, poseł na Sejm II i III kadencji II RP, współpracownik Wojciecha Korfantego.

Życiorys

Urodził się 22 sierpnia 1889 w Krakowie, w rodzinie Błażeja (1845–1896), urzędnika, i Heleny z Nowakowskich (1855–1936), nauczycielki. Miał trzech braci. Dwóch spośród braci to: Zygmunt – aktor, reżyser i publicysta oraz Tadeusz - lekarz internista i hematolog. Gdy miał 7 lat, zmarł mu ojciec, co znacznie pogorszyło warunki bytowe rodziny. Ukończył szkołę elementarną oraz Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Uzyskał stopień doktora prawa.

Po studiach powołano go do służby w armii austriackiej. Po powstaniu Legionów Polskich wstąpił do nich, uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Legiony opuścił w stopniu majora.