Proces ten mógłby jednak zachodzić wtedy gdyby neutrina miały inne własności niż w modelu standardowym, gdyż istnienie procesu, łamiącego zasadę zachowania liczby leptonowej jest przez ten model zakazane.
Aby mógł zajść, muszą być spełnione dwa warunki: neutrina posiadają niezerową masę, neutrina są cząstkami Majorany, co oznacza tyle, że neutrino jest swoją antycząstką.
W świetle najnowszych badań masa neutrin nie jest równa zeru, lecz rozpad 0ν2β nie może zajść, gdyż w MS neutrina są cząstkami Diraca, czyli neutrina i antyneutrina są rozróżnialne, oddziałują poprzez prądy lewoskrętne; wtedy neutrina są produkowane jako lewoskrętne, a antyneutrina jako prawoskrętne.
Antyneutrino wyprodukowane podczas rozpadu jednego z neutronów powinno zostać pochłonięte przez bozon W−, wyemitowany przez drugi z neutronów. Zakładamy, że emitowane antyneutrino jest prawoskrętne (jego pęd i spin skierowane są tak samo). Aby mogło być pochłonięte przez W− z drugiego neutronu, musiałoby być lewoskrętne (czyli pęd i spin cząstki powinny mieć przeciwny zwrot). Gdyby neutrina były bezmasowe, tak jak zakłada MS, nie ma żadnej możliwości zmiany skrętności neutrina.