Pierwszymi dyrektorami w latach 1898-1918 byli Kost Łewyćkyj, Kost Pankiwśkyj, Hryhorij Wreciona (później Omelian Sajewycz i Anton Gładyszowskyj), W skład Rady Nadzorczej wchodzili: prezes Hryhorij Kuźma, wiceprezes ksiądz Iwan Czapelskyj i członkowie: Josyf Holis, Josyf Huryk, ksiądz Josyf Iwanec, Teofil Kormosz, Ołeksander Kulczyckyj, Wołodymyr Lewickyj, Teodozy Leżohubski, Longin Rożankowskyj, Mykoła SzuchewyczSzematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na lata 1898-1914, Lwów 1898-1914.
Po I wojnie światowej kiedy wschodnia Galicja weszła w skład państwa polskiego Związek kontynuował poprzednią działalność. W 1924 go przeorganizowano i zmieniono nazwę na Centralny Bank Spółdzielczy (w skrócie Centrobank). Centrobankowi podlegały zarówno spółdzielnie typu Schultzego, zwane „powszechnymi” lub „ukrainbankami”, działające głównie w miasteczkach powiatowych, jak i spółdzielnie „wiejskie” typu raiffeisenowskiegoWojciech Morawski, Słownik Historyczny Bankowości Polskiej do 1939 roku, Warszawa, 1998, s. 167 – wersja elektroniczna