Ludwik Śledziński, ps. Mikołaj (ur. 26 grudnia 1875 w Zduńskiej Woli, zm. w kwietniu 1944) – polski polityk, członek Polskiej Partii Socjalistycznej i Organizacji Bojowej PPS, poseł na Sejm I kadencji z ramienia PPS.
Życiorys Do PPS należał od 1898 roku. Zatrzymany w Łodzi za działalność konspiracyjną 1 kwietnia 1901 roku. Po trzech latach więzienia został skazany na czteroletnie zesłanie do Guberni archangielskiej. Zbiegł z zesłania w 1904 roku. Po powrocie do kraju należał od okręgu siedleckiego PPS, następnie (od maja 1905 roku) był członkiem lubelskiego Okręgowego Komitetu Robotniczego, a od grudnia 1905 roku płockiego Okręgowego Komitetu Robotniczego. We wszystkich okręgach był odpowiedzialny za pracę partyjną na wsi, w szczególności wśród robotników zatrudnionych w cukrowaniach. Pod pseudonimem "Mikołaj" był członkiem Organizacji Techniczno-Bojowej PPS. Dowodził akcją ekspropriacyjną w Wysokiem Mazowieckim - grupa bojowców dokonała napadu na kasę powiatową i zdobyła około 480 tys. rubli z przeznaczeniem na działalność partyjną, zakup broni i amunicji.