Bo Harald Giertz (ur. 31 sierpnia 1905 w Räpplinge, zm. 12 lipca 1998 w Göteborgu) – duchowny luterańskiego Kościoła Szwecji, biskup Göteborga w latach 1949–1970, autor literatury chrześcijańskiej. W swym życiu i działalności łączył luterański pietyzm z wysokokościelnym ruchem liturgicznym.
Życiorys Urodził się w Olandii jako drugie z ośmiorga dzieci chirurga, profesora medycyny Knuta Haralda Giertza i Anny z domu Ericson. Ojciec był ateistą a matka – agnostyczką, jednak został wychowany w duchu wartości chrześcijańskich. Temat religii nie był poruszany w domu podczas rozmów.
W wieku 13 lat, tuż po zakończeniu I wojny światowej, wraz z dwoma braćmi został wysłany do Niemiec na naukę języka niemieckiego. Był tam świadkiem upadku moralnego. Po zdaniu matury z bardzo dobrym wynikiem, w 1924 roku poszedł w ślady ojca i rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie w Uppsali. Tam zetknął się zarówno z radykalnym ateizmem, jak i chrześcijaństwem. Poznani studenci teologii wyjaśnili mu wiarę chrześcijańską, porzucił więc ateizm i postanowił zostać duchownym. W latach 1928–1932 odbył studia teologiczne. Jego głównym nauczycielem był profesor Nowego Testamentu Anton Fridrichsen. Po zakończeniu studiów teologicznych rozpoczął swą działalność jako pisarz.