mały|prawo|Mogiła na cmentarzu Kule w Częstochowie Konstanty Dobrzyński (ur. 20 grudnia 1908 w Łodzi-Chojnach, zm. 3 września 1939 w Janowie) – łódzki poeta, pisarz robotniczyBarbara Wysocka, Kultura literacka Wielkopolski w latach 1919–1939, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM 1990, s. 241..
Życiorys
Lata młodości Urodził się w podłódzkich Chojnach (obecnie dzielnica Łodzi), w biednej rodzinie robotniczej Władysława i Elżbiety z Kuropatwów. Ojciec był studniarzem, zarabiał niewiele i gdy zginął w czasie wojny, rodzina znalazła się w nędzy. Z tego powodu matka wraz z synem wyjechała do rodziny na Kujawy, gdzie mały Konstanty zarabiał na życie pasaniem bydła u okolicznych chłopów.
Po kilku latach, gdy wrócili do Łodzi, Konstanty dokończył szkołę powszechną i rozpoczął naukę w państwowej szkole włókienniczej. Naukę po roku musiał przerwać, aby podjąć pracę i utrzymać siebie i chorą matkę. Pracował przez dwa lata jako robotnik budowlany, a następnie w fabryce włókienniczej Zjednoczone Zakłady Scheibler i Grohman. W tym czasie uczył się w wieczorowym gimnazjum i zdobył maturę.