Po debiucie książkowym, odnotowanym przez krytykę, znalazł stałą pracę w redakcji endeckiego „Orędownika” w Poznaniu. Przez pewien czas mieszkał w owym mieście, gdzie znajdowała się redakcja gazetyLeonard Turkowski, Księga mojego miasta: poznańskie wspomnienia 1919–1939, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1983, s. 201–202; Aleksander Rogalski, Wspomnienia i przypomnienia: z życia kulturalnego Poznania, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1987, s. 46.. Dobrzyński był również współpracownikiem łódzkiego oddziału redakcji periodyku. Jednak łódzki „Orędownik” był pismem innym niż jego macierzyste wydanie. Przyświecały mu hasła antysemickie, antylewicowe i antyrządoweWiesław Władyka, Krew na pierwszej stronie: sensacyjne dzienniki Drugiej Rzeczypospolitej, Warszawa: „Czytelnik” 1982, s. 49–51; F. Fikus, Z dziejów „Orędownika”. 21 marca 1871–3 września 1939, „Kwartalnik Historii Prasy Polskiej” 19 (1980), nr 3, s. 105–113..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konstanty Dobrzyński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.