Siergiej Kuźmicz Wiazmitinow, ros. Сергей Кузьмич Вязмитинов (ur. w guberni biełgorodzkiej, zm. w Petersburgu) – hrabia, rosyjski generał piechoty (1798) i działacz państwowy, wolnomularzLudwik Hass, Wolnomularstwo w Europie środkowo-wschodniej w XVIII i XIX wieku, 1982, s. 243..
Życiorys W 1759 zapisany do wojska jako podoficer. W 1761 chorąży, w 1771 podpułkownik, w 1777 pułkownik i dowódca Astrachańskiego Pułku Piechoty. W 1784 brygadier, w 1786 generał major. Otrzymał od cara rozkaz sformowania astrachańskiego pułku grenadierów. Po sformowaniu wyznaczony na dowódcę tego pułku. W wojnie rosyjsko-tureckiej 1787-1791 dowodził Korpusem Jekatierinosławskim Jegierskim. W wojnie opanował twierdze: Chocim, Akerman i Bendery, za co był wyróżniony Orderem św. Włodzimierza 2. stopnia. W 1790 dowódca Korpusu Białozierskiego. W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku gubernator guberni: mohylewskiej, symbirskiej i ufińskiej. W 1793 mianowany generałem porucznikiem. Od 1795 dowódca Korpusu Orenburskiego i od 1796 gubernator guberni orenburskiej. Wyznaczony na dowódcę korpusu w celu zaprowadzenia porządku wśród Kirgizów i spowodowania wybrania przez nich chanem zwolennika Rosji Iszima. Później pracował na dworze cara przy reorganizacji armii. W 1798 wprowadził w armii rosyjskiej nowe umundurowanie, za co był mianowany generałem piechoty.