Dietę bilbila szarogłowego stanowią w przeważającej części owoce, w tym figi czy owoce lantany; skład diety uzupełniają owady. Ptaki te spotykane są zazwyczaj pojedynczo lub w parach, czasem w niewielkich grupach liczących 4–8 osobników, także z innymi gatunkami wróblowych.
Sezon lęgowy bilbila szarogłowego trwa od stycznia do czerwca, z największym nasileniem w kwietniu. Buduje płaskie gniazda w koronach krzewiastych zarośli. Składa zwykle jedno lub dwa jaja, z których młode wykluwają się po 12–14 dniach. Młode opuszczają gniazdo po 11–13 dniach. Jaja są jasnoróżowe (do liliowego), nakrapiane na czerwono, gęściej przy szerszym końcu. Wysiadywaniem i karmieniem zajmują się osobniki obu płci.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2025 roku uznaje bilbila szarogłowego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern); wcześniej, od 2010 roku klasyfikowany był jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened), a od 2000 roku jako gatunek najmniejszej troski. Liczebność populacji szacowana jest na 20–100 tysięcy osobników, a jej trend oceniany jest jako stabilny.
Przypisy
Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bilbile Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Indii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1839 roku