w latach 1840–1848, kolej „el” przy przejeździe przez otwarty w 1883 Most Brookliński przed elektryfikacją, podziemna Glasgow Subway od otwarcia w 1896 do elektryfikacji w 1935.
Inną rodzajem był system z liną w ruchu ciągłym i szyną zębatą, opracowany w latach 60. XIX wieku przez Tommaso Agudio (zastosowany we Włoszech w 1884 na linii Sassi-Superga pod Turynem – od 1935 standardowa kolej zębata). Lina napędzająca prowadzona była obok toru na pewnej wysokości i poruszała koła-bloki umieszczone na głowicy pociągowej. Ruch ten był następnie przekładany na koła zębate głowicy, sprzężone z szyną zębatą toru.
Kwestie techniczne Typowa kolej ma linę napędzającą poprowadzoną w osi między szynami jezdnymi. Na torowiskach ulicznych lina przebiega w kanale podjezdniowym, a wagon sięga jej chwytakiem poprzez szczelinę górną kanału.
W Portland (w stanie Oregon w USA) tramwaje linowe pokonywały spadki sięgające 30%Nachylenie w całym artykule oznacza tangens kąta nachylenia toru jazdy kolei do poziomu wyrażony w procentach.. Maksymalne pochylenie eksploatowanych linii w San Francisco wynosi 21%.
Prowadzenie pojazdów linowych wymaga umiejętnego wczepiania i odczepiania się od liny. Jest to konieczne nie tylko do zatrzymania na przystanku, ale również do pokonania skrzyżowania i rozjazdu.