Zbigniew Gaugusch (ur. 13 października 1912 w Krakowie, zm. 18 stycznia 1982 w Puławach), polski lekarz weterynarii, profesor w Instytucie Weterynarii w Puławach.

Uczył się w szkole powszechnej w Suchej koło Żywca i w gimnazjum im. Jana Sobieskiego w Krakowie, studiował od 1930 w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, dyplom lekarza weterynarii uzyskując w 1937. Jeszcze jako student podjął w 1933 na tej uczelni pracę w charakterze wolontariusza w Zakładzie Nauki o Środkach Spożywczych Zwierzęcego Pochodzenia pod kierunkiem profesora Alfreda Trawińskiego. W latach 1938–1939 był starszym asystentem w Zakładzie Histologii i Embriologii. W czasie kampanii wrześniowej służył jako podchorąży i lekarz weterynarii w 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich; dostał się do niewoli niemieckiej i okres wojny spędził w obozach jenieckich. Pracował w tych latach w obozowej służbie zdrowia, a po uwolnieniu, jako oficer administracyjny, pracował w Polskiej Służbie Zdrowia przy I Korpusie Brytyjskim, kolejno jako zastępca szefa i szef Służby Zdrowia. W 1947 przebywał na stażu naukowym w Państwowej Szkole Weterynarii w Brukseli.