W strumieniach o kamienistym dnie i dobrze utlenowanej wodzie niedługo po stopnieniu lodów następuje rozród. Czas trwania fazy wodnej cyklu rocznego, kiedy odbywa się rozmnażanie, zależy od wysokości nad poziomem morza. Przy 300 m n.p.m. trwa od września do maja-czerwca, przy 1000 – od maja do listopada, przy 2400 – od lipca do września. W przeciwieństwie do płazów żyjących „na powierzchni”, osobniki zamieszkujące jaskinie nie wymagają stymulacji światłem. Także zwyczaje rozrodcze są zróżnicowane. Samiec może aktywnie poszukiwać swej wybranki lub też zająć specyficzną postawę z prawie pionowo uniesionym ogonem, po czym tkwić w tej pozycji kilka godzin. Gdy odnajdzie partnerkę lub gdy ona zwróci uwagę na jego postawę, owija on swój ogon wokół jej regionu kloaki, przytrzymując ją zarazem, po czym wykonuje specjalne ruchy kończynami tylnymi, wolno i rytmicznie. Sądzi się, że ma to za zadanie pobudzić region kloakalny samicy. Partner tylnymi łapami potrafi pochwycić swe spermatofory i skierować je do steku samicy. Po wszystkim zostawia ją, a samica składa pod kamieniami i w szczelinach jaja. Umieszczenie skrzeku w bezpiecznym miejscu umożliwia jej specjalny, stożkowaty kształt kloaki. Według Griffithsa jeden klaster obejmuje od 20 do 40 jaj (wedle innych źródeł matka nie składa ich rocznie więcej od 30).