Dla przykładu dwa izomery o wzorze C5H12: n-pentan i 2,2-dimetylopropan (neo−pentan) mają jednakową liczbę elektronów w całej cząsteczce. Można by oczekiwać, że związki te będą wrzały przy identycznej temperaturze. Jednak ich temperatury wrzenia różnią się o 26 °C tj. temperatura wrzenia n-pentanu wynosi 36 °C, a 2,2-dimetylopropanu 10 °C. Cząsteczki liniowe, nierozgałęzione mogą dokładniej przylegać do siebie zapewniając silniejsze oddziaływania chwilowych momentów dipolowych. Cząsteczki sferyczne mogą stykać się tylko w niektórych miejscach.
Porównanie siły oddziaływań Spośród trzech typów dipolowych sił międzycząsteczkowych – orientacji dipolów stałych, indukcji oraz dyspersji, oddziaływania dyspersyjne są zwykle dominujące, z wyjątkiem cząsteczek małych i silnie polarnych (np. wody). Tabela poniżej przedstawia wkład dyspersji do całkowitej energii oddziaływania pomiędzy wybranymi parami cząsteczek.
+ Udział dyspersji w całkowitej energii oddziaływań międzycząsteczkowychPara molekuł % całkowitej energii oddziaływania Ne····Ne 100CH4····CH4 100HCl····HCl 86HBr····HBr 96HI····HI 99CH3Cl····CH3Cl 68NH3····NH3 57H2O····H2O 24HCl····HI 96H2O····CH4 87 gdzie „····” symbolizuje oddziaływania dyspersyjne.
Zobacz też Efekt Casimira
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Oddziaływania międzycząsteczkowe Kategoria:Wiązania chemiczne