Władysław Cabaj (ur. 7 grudnia 1916 w Cleveland, zm. 28 października 1991) – polski polityk, poseł na Sejm PRL III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji z ramienia Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, wiceprzewodniczący Komitetu Krakowskiego Frontu Jedności Narodu„Dziennik Polski”, r. XXXIII, nr 165 (10 338), s. 1..
Życiorys Syn Józefa i Józefy. W 1938 przystąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici” (działał w nim także po wojnie). Podczas okupacji był żołnierzem Armii Krajowej (1942–1945) i Batalionów Chłopskich. W 1946 uzyskał tytuł zawodowy magistra agrotechnika na Wydziale Rolnym Uniwersytetu Jagiellońskiego (rozpoczął studia przed wojną, a po niej je ukończył) i podjął pracę w Izbie Rolniczej w Rabie Wyżnej, która wkrótce została przejęta przez Związek Samopomocy Chłopskiej. Władysław Cabaj pełnił w ZSCh liczne funkcje, m.in. prezesa zarządu wojewódzkiego w Krakowie (został nim w listopadzie 1956). W podobnym czasie został prezesem Wojewódzkiego Związku Kółek Rolniczych w Krakowie, pełnił tę funkcję do 1969. W latach 1969–1972 był wiceprzewodniczącym prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie. 1 lipca 1975 został zastępcą przewodniczącego Rady Narodowej w Krakowie.