thumb|240px|Grób Adolfa Sowińskiego na Cmentarzu Powązkowskim Adolf Jan Sowiński (ur. 2 stycznia 1914 w Kielcach, zm. 3 grudnia 1963 w Pruszkowie) – poeta, prozaik, krytyk, tłumacz.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana, pracownika kolei, i Wiktorii z Górskich. W 1933 ukończył kieleckie Gimnazjum im. Mikołaja Reja i zdał maturę. W trakcie nauki, w latach 1931–1932, wydawał pismo „Echa Szkolne”A. Massalski, J. Szczepański, Słownik biograficzny zasłużonych nauczycieli i wychowanków. I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, Kielce 2010, s. 113., w którym pod ps. Władysław Sonin zamieszczał własne artykuły, felietony i wiersze. Debiutował w 1932 opowiadaniem pt. Taki sobie „ciota”, opublikowanym w „Kuźni Młodych” nr 12. Pierwszy swój wiersz pt. Samarytanka opublikował w 1934 na łamach „Wiadomości Literackich” nr 29. W latach 1933–1939 studiował filologię klasyczną i germanistykę na Uniwersytecie Józefa Piłsudskiego, w 1938 jako stypendysta Funduszu Kultury Narodowej studiował w Lipsku. W 1939 został członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich. Wiersze, artykuły i recenzje publikował m.in. na łamach „Gazety Polskiej” (1935–1939), „Lwowa Literackiego” (1935), „Skamandra” (1935–1939), „Sygnałów” (1938), „Ateneum” (1938–1939).