Niestety Boeing nie zdążył nacieszyć się swoim sukcesem, cały program Compass Cope został anulowany w 1977 a całość zadań związanych z ropoznaniem strategicznym przejęły satelity zwiadowcze oraz samoloty załogowe Lockheed U-2. Obecnie jedyny zachowany egzemplarz YQM-94 można oglądać w National Museum of the United States Air Force.
Konstrukcja YQM-94 był kompozytowym, wolnonośnym średniopłatem z trójpodporowym podwoziem chowanym w locie z przednim podparciem. W celu uzyskania bardzo wysokiej sprawności aerodynamicznej, maszyna została zbudowana w układzie szybowca z napędem. Skrzydła o bardzo dużym wydłużeniu. Na grzbiecie kadłuba, podobnie jak to miało miejsce w konkurencyjnym modelu YQM-98, umieszczono silnik turboodrzutowy. Dzięki takiemu rozwiązaniu zmniejszono widoczność śladu cieplnego jaki zostawiały rozgrzane spaliny silnikowe aparatu. Zmodyfikowane usterzenie klasyczne z dwoma statecznikami pionowymi umieszczonymi na końcach stateczników poziomych. Aparat samodzielnie startował i lądował a następnie wykonywał lot kierowany radiokomendowo przez operatora na ziemi. Wersja seryjna miała mieć zamontowany silnik turbowentylatorowy oraz posiadać możliwość całkowicie autonomicznego wykonywania swoich misji. Umieszczona w nosie aparatu kamera TV mogła przekazywać obraz w czasie rzeczywistym do centrum kontroli misji na ziemi.
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie bezzałogowe statki powietrzne Kategoria:Samoloty Boeing