Heimkehr (pol. Powrót do ojczyzny) – niemiecki nazistowski film propagandowy z 1941, wyprodukowany na zlecenie Ministerstwa Propagandy i Oświecenia Publicznego Rzeszy, kłamliwie przedstawiający losy niemieckiej mniejszości narodowej w Polsce w 1939 roku.
Celem filmu było szerzenie propagandy narodowosocjalistycznej, w myśl której Polacy zostali przedstawieni jako podstępni i brutalni gnębiciele ludności niemieckiej. Niemcy jawią się w filmie szlachetnymi, bezradnymi ofiarami, którym tylko armia Adolfa Hitlera może zapewnić bezpieczeństwo i powrót do domu, ojczyzny (niem. Heim, Heimat) – III Rzeszy.
Akcja filmu Marzec 1939: w małej wsi na Wołyniu Polacy odbierają Niemcom niemiecką szkołę. Nauczycielka Marie, bohaterka filmu, skarży się u polskiego burmistrza. Ów odmawia pomocy. Przekonana, że także mniejszość ma prawo do sprawiedliwości, Marie ze swoim narzeczonym, Fritzem, jedzie do Łucka, będącego stolicą województwa wołyńskiego. Tam ma zamiar ponowić skargę u wojewody, ale nie zostają doń dopuszczeni.
Wieczorem Marie i Fritz idą do kina;