2 marca 1917 gen. Sacharow otrzymał od gen. Michaiła Aleksiejewa prośby o wsparcie wystąpienia generałów do cara Mikołaja II o abdykację. Zażądał, aby przedstawiono mu odpowiedzi pozostałych wyższych dowódców zaangażowanych w tę sprawę. Po zaznajomieniu się z opiniami, wysłał 2 marca telegram do gen. Nikołaja Ruzskiego, aby ten przekazał go imperatorowi.
Po rewolucji lutowej 1917 gen. Sacharow 2 kwietnia 1917 był odsunięty od dowodzenia Frontem Rumuńskim i pozostał członkiem Aleksandrowskiego Komitetu Rannych. Pozostał w Rumunii. Później wyjechał na południe Rosji.
W czasie wojny domowej w 1918 był na Krymie. W 1920 został tam schwytany i rozstrzelany przez jedną z Zielonych Armii.
Przypisy
Bibliografia A. K. Zalesskij, Prawitieli i wojennaczalniki. Wyd. WECZE Moskwa 2000. Informacje na grwar.ru (ros.)
Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Generał-gubernatorzy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Urodzeni w 1853 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-tureckiej 1877–1878 (strona rosyjska)