thumb|Podpisanie traktatu w Algeciras Traktat w Algeciras – układ podpisany na zakończenie konferencji w Algeciras (w Hiszpanii) – 7 kwietnia 1906, oddający Maroko pod nadzór („protekcję”) 12 potęg europejskich (m.in. Francji, Wielkiej Brytanii, Niemiec, Hiszpanii i Włoch), pod pozorami przeprowadzenia reform i modernizacji gospodarki marokańskiej.

Konferencja w Algeciras Tło historyczne Konferencja miała miejsce po latach rywalizacji (od końca XIX wieku) o terytoria marokańskie. W 1901 morderstwo francuskiego handlarza na wybrzeżu Rifu spowodowało interwencję francuskiego ministra spraw zewnętrznych, która zaowocowała zawarciem porozumienia, dającego Francji zgodę na to, aby „pomóc” administracji marokańskiej w nie do końca kontrolowanych regionach wschodnich Maroka. Wykorzystując to porozumienie francuski wojskowy Lyautey, odpowiedzialny wówczas za algierski region południowego Oranu, „spacyfikował” granicę algiersko-marokańską. Od 1905 Lyautey nie miał już oporów przed wysłaniem francuskich wojsk stacjonujących w Algierii na krótkie lub dłuższe „misje” w głąb Maroka.