W latach 80. zaangażował się w działalność na rzecz niepodległości Somalilandu, północno-zachodniego regionu wchodzącego w skład Somalii. Związał się z partyzancką organizacją Somali National Movement. Od 1982 do 1990 stał na czele jej przedstawicielstwa w Wielkiej Brytanii. Po zadeklarowaniu przez Somaliland niepodległości w 1991, od 1993 do 1997 był członkiem Izby Reprezentantów, parlamentu nieuznawanego państwa. W latach 1997–1999 pełnił funkcję ministra finansów Somalilandu, a w latach 1999–2001 ministra planowania i koordynacji.
Stał na czele partii Kulmiye (Partia Pokoju, Jedności i Rozwoju). W kwietniu 2003 wziął udział w pierwszych w historii Somalilandu wyborach prezydenckich. Przegrał w nich z Daahirem Rayaale Kaahinem różnicą zaledwie 80 głosów. Uzyskał 41,21% głosów poparcia (205 515 głosów), podczas gdy Riyale Kahin 41,23% (205 595).
W 2010 został ponownie kandydatem swojej partii w wyborach prezydenckich 26 czerwca 2010. Zajął w nich pierwsze miejsce, zdobywając 49,6% głosów poparcia i pokonując urzędującego prezydenta Kaahina (33,2%). 27 lipca 2010 został zaprzysiężony na stanowisku prezydenta. 13 grudnia 2017 zakończył urzędowanie.
Przypisy
Kategoria:Somalijscy ministrowie Kategoria:Prezydenci Somalilandu Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2024 Kategoria:Ludzie urodzeni w Burco