Warunki przyznawania odznaczenia Ostmedaille mógł być nadawany: Żołnierzom Wehrmachtu i armii sprzymierzonych z Niemcami, Zagranicznym ochotnikom w służbie Wehrmachtu – jeśli do odznaczenia zarekomendował taką osobę co najmniej generał dowodzący dywizją, Cywilom pracującym dla armii, personelowi administracyjnemu, w tym również kobietom w służbie Wehrmachtu, Obcokrajowcom pracującym na rzecz Niemiec w fabrykach, Poległym, zaginionym oraz tym, którzy nie z własnej winy trafili do niewoli. Nie wszystkie wyżej wymienione grupy mogły otrzymywać Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942 od samego początku jego istnienia – Hitler rozszerzył krąg uprawnionych do tego odznaczenia postanowieniem z 29 września 1942. Żeby zostać uhonorowanym Ostmedaille niezbędne było spełnienie jednego z poniższych warunków: minimum dwutygodniowe zaangażowanie w walkach, nieprzerwane przebywanie na terenie operacyjnym przez okres co najmniej 60 dni, odniesienie ran lub odmrożenie, potwierdzone otrzymaniem Odznaki za Rany, wylatanie przynajmniej 30 dni nad terytorium wroga (kryterium dla żołnierzy Luftwaffe). Medaille „Winterschlacht im Osten 1941/42” mogli otrzymać ci, którzy walczyli oraz ci, którzy wspomagali walczących, w okresie od 15 listopada 1941 do 15 kwietnia 1942 na wschód od terytorium objętego władzą głównodowodzącego