żołnierzy, których bez kłopotu przekonał do przejścia na ich stronę. Attalos, po miłym przyjęciu Nikomedesa, zażądał od króla Bitynii części ziem dla syna. Prusjasz II po odmowie, wysłał posłów ze skargą do Rzymu. Attalos II i Nikomedes nie zwlekając, ruszyli na Bitynię, której większość ludności przechodziła na ich stronę. Prusjasz po otrzymaniu 500 Traków od szwagra, schronił się w zamku w Nicei. Rzymianie zwlekali z udzieleniem pomocy, bowiem pretor, zwolennik Attalosa, utrudniał zadanie jego posłom. W końcu Rzym wysłał trzyosobowe poselstwo, które było słabe, celem przerwania wojny. Prusjasz wątpiąc w pomoc rzymską, udał się do Nikomedii, by się bronić. Mieszkańcy jednak zdradzili go. Po otworzeniu bram Nikomedesowi, Prusjasz uciekł do świątyni Zeusa, w której został zabity przez żołnierzy na rozkaz syna. Nikomedes w ten sposób został nowym królem Bitynii.
Podczas swego długiego panowania Nikomedes stale trzymał się przymierza z Rzymianami. Uczestniczył w wojnie między Rzymem a Arystonikosem, nieślubnym synem króla Eumenesa II Filadelfa i pretendentem do tronu Pergamonu po śmierci brata Attalosa III Filometora w r. 133 p.n.e. Nic nie wiadomo na temat jego żony lub żon.