thumb|Kość krzyżowa, powierzchnia przednia (miedniczna). thumb|Miednica. W centrum grafiki widoczna powierzchnia przednia kości krzyżowej. Kość krzyżowa () – w anatomii człowieka kość powstająca ze zrośnięcia pięciu kręgów krzyżowych. Wyróżnia się w niej podstawę (basis), powierzchnię przednią (miedniczną, facies pelvina), powierzchnię tylną (grzbietową, facies dorsalis), części boczne (partes laterales) oraz wierzchołek (apex). U innych gatunków liczba kręgów wchodzących w skład kości krzyżowej jest zmienna: u psa i kota wynosi 3, u owcy, kozy i jelenia szlachetnego (Cervus elaphus) 4, u konia i bydła 5, u świni 5–7. U ptaków nie występuje, kręgi krzyżowe wraz z lędźwiowymi wchodzą w skład synsakrum.
Kość krzyżowa w kształcie klina (trójkąta skierowanego wierzchołkiem ku dołowi) mieści się między dwiema kośćmi miednicznymi, tworząc miednicę.
Podstawa kości krzyżowej w części środkowej to owalna powierzchnia górna trzonu pierwszego kręgu krzyżowego łącząca się za pośrednictwem krążka międzykręgowego z piątym kręgiem lędźwiowym. Ku tyłowi od trzonu leży trójkątny otwór prowadzący do kanału krzyżowego (canalis sacralis). Po bokach trzonu odchodzą ku tyłowi listewki kostne tworzące łuk kręgu.