Sioło Stiepanczykowo i jego mieszkańcy (albo Wieś Stiepanczykowo i jej mieszkańcy, ) – powieść Fiodora Dostojewskiego opublikowana w 1859 w „Otieczestwiennych zapiskach”. W 1860 została wydana w formie książkowej.
Geneza i recepcja Nad powieścią Dostojewski pracował dwa lata. Prace rozpoczął podczas zesłania na Syberii, jednak przerwał je na czas pisania innego utworu pt. Sen wujaszka.
Na ówczesnych Dostojewskiemu Sioło Stiepanczykowo nie wywarło wielkiego wrażenia, jednak po śmierci pisarza powieść stała się popularna, a imię bohatera Fomy Opiskina stało się powszechnie znane.
Bohaterowie Pułkownik Jegor Ilicz Rostaniew Praskowia Iliniczna, siostra Jegora Ilicza Rostaniewa Dzieci pułkownika Jegora Ilicza Rostaniewa: Iliusza i Saszeńka Student Siergiej Aleksandrowicz, siostrzeniec pułkownika Jegora Ilicza Rostaniewa Generałowa Agafia Timofiejewna Krachotkina, matka pułkownika Jegora Ilicza Rostaniewa Foma Fomicz Opiskin, rezydent i despota Nastieńka, guwernantka Jefgraf Łarionowicz Jeżewikin, ojciec guwernantki Nastieńki Panna Pieriepielicyna, przyjaciółka generałowej Krachotkinej Paweł (Paul) Siemionowicz Obnoskin z mamusią Anfisą Pietrowną Iwan Iwanowicz Mizinczikow, kuzyn Siergieja Aleksandrowicza Tatiana Iwanowna, daleka kuzynka pułkownika Rostaniewa Stiepan Alieksiejewicz Bachcziejew, ziemianin,