Rodzina Stanisław Tychoniewicz był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Helena z Dziewotów (1880–1943), ślub w 1901, z którą miał dzieci: Jadwigę (ur. 1902), Zdzisława (1905–1944) – oficera Wojska Polskiego, inżyniera mechanika, kierownika działu konstrukcyjnego Zakładów Lotniczych w Warszawie, Kazimierza (ur. 1912) – oficera, mechanika w Marynarce Handlowej. Drugą żoną była wdowa Maria Kazimiera z Kobaków (ślub w 1945).
Działalność naukowa Jego pasją była hydrologia i zagadnienia sztucznych dróg wodnych (śluzy, jazy). W 1931 r. uczestniczył jako przedstawiciel Ministerstwa Robót Publicznych w Międzynarodowym Kongresie Żeglugi w Wenecji i Genui, podczas którego wygłosił referat. Do wybuchu II wojny światowej opublikował m.in. prace: „Statki towarowe na drogach wodnych w Polsce”, „Pomiary objętości przepływu na rzekach skanalizowanych”, (Pamiętnik I-go Polskiego Zjazdu Hydrotechnicznego, Warszawa 1929), „Przepływ wód pod fundamentami obiektów dróg wodnych” (w językach francuskim, niemieckim, angielskim) – Wenecja 1931. Podczas okupacji w Warszawie pracował nad książkami: „Monografia Brdy” i „Zagadnienia hydrotechniczne”. W latach 40. pracując zawodowo w Bydgoszczy, w dalszym ciągu zajmował się pracą naukową. Przygotował następujące prace i elaboraty: „Monografia rz.