W 1285 Filip rozbił obóz pod Gironą i rozpoczął oblężenie. Opór był bardzo silny, ale miasto zostało zdobyte. To właśnie w Gironie odbyła się koronacja Karola de Valois, mimo iż nie posiadał on insygniów koronacyjnych. W czasie uroczystości, która odbyła się 28 kwietnia kardynał Jean Cholet, niedysponując koroną aragońską, włożył na głowę Karola swój kapelusz, dlatego później zwano go prześmiewczo roi du chapeau ("Król z kapelusza").
Mimo początkowych sukcesów, sytuacja wojsk francuskich szybko się pogorszyła i musiały one rozpocząć odwrót. Admirał aragoński Roger de Lauria pokonał francuską flotę w bitwie nieopodal wysp Les Formigues, a wśród wojsk lądowych wybuchła epidemia dyzenterii. Rozchorował się nawet sam król. Władcy rozpoczęli negocjacje dotyczące bezpiecznego przekroczenia Pirenejów przez członków francuskiej rodziny królewskiej. Rozmowy te nie dotyczyły ewakuacji armii francuskiej, która wkrótce została rozbita i zdziesiątkowana w bitwie pod Col de Panissars. W niewielkim odstępie czasu chory na czerwonkę Filip zmarł w Perpignan, stolicy swojego sojusznika Jakuba II, króla Majorki. Został pochowany w Narbonne. Był to koniec krucjaty aragońskiej.