Kurułtaj w Greifswaldzie 1944 (ros. Курултай в Грайфсвальде) – zjazd przedstawicieli tatarskiego ruchu narodowo-wyzwoleńczego i innych narodów dawnego państwa Idel-Ural w Greifswaldzie w dniach 3-5 marca 1944 r. pod koniec II wojny światowej
Po zaatakowaniu ZSRR przez wojska niemieckie 22 czerwca 1941 r., doszło do współpracy z Niemcami wielu emigrantów tatarskich. Doszli do nich ci Tatarzy, którzy dostali się do niewoli i zostali osadzeni w obozach jenieckich, a potem postanowili podjąć kolaborację z hitlerowcami. W 1942 r. w Berlinie powstał przy Ostministerium Alfreda Rosenberga Komitet Tatarski. Zaczęto wydawać propagandową prasę tatarską. Sformowano spośród b. jeńców wojennych pochodzenia tatarskiego Legion Tatarów Nadwołżańskich, wchodzący w skład Ostlegionów. Patronat nad nim pełnił Wołgotatarski Komitet Narodowy. Legion składał się on z kilku batalionów, które działały faktycznie samodzielnie na froncie wschodnim, a następnie zostały przeniesione do okupowanych krajów zachodnich. W dniach 3-5 marca w Greifswaldzie doszło do powszechnego zjazdu ponad 200 przedstawicieli Tatarów, Czuwaszów, Baszkirów, Mordwińców, Udmurtów i Maryjczyków, zwany kurułtajem. Głównym jego hasłem była walka z Sowietami. W zjeździe uczestniczyli też przedstawiciele władz wojskowych i cywilnych III Rzeszy.