Lipiński w tym czasie, do 1926, redagował organ USChD „Chliborobśka Ukrajina”.

W listopadzie 1926 wyjechał z Austrii do Berlina, aby prowadzić pracę naukową w Ukraińskim Instytucie Naukowym jako kierownik katedry historii państwa ukraińskiego. W 1927 zrezygnował z posady ze względu na pogarszający się stan zdrowia, i powrócił do Austrii. Po pobycie w sanatorium i kilkakrotnych przenosinach osiadł we własnym domu w Badegg k. Grazu. Wskutek nieporozumień z berlińskim centrum hetmańskim Lipiński ogłosił we wrześniu 1930 likwidację USChD і założył Bractwo Ukraińskich Klasokratów-Monarchistów Hetmańców (Братство укр. клясократів-монархістів гетьманців), które nie działało jednak długo.

Wiosną 1931 Lipiński ciężko zachorował. Zmarł w sanatorium „Wienerwald” w Pernitz. Został pochowany 2 lipca 1931 w rodzinnych Zaturcach.

Wybrane publikacje „Україна на переломі. 1657–1659” (1920) „Листи до братів-хліборобів” (Listy do braci rolników) praca napisana w latach 1919–1926, wydana w 1926 w Wiedniu „Покликання „Варягів” чи організація хліборобів” (1925) „Релігія і церква в історії України” (1925) V'âčeslav Lipins’kij: ìstoriko-polìtologìčna spadščina ì sučasna Ukraïna, red. Jaroslav Pelens’kij, Schìdnoèvropejs’kij doslìdnij ìnstitut ìm. V.