Szczeciak złotawy (Hypsipetes affinis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae). Występuje endemicznie na dwóch wyspach w Indonezji (Azja Południowo-Wschodnia). Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Takson po raz pierwszy opisany w 1841 roku przez francuskich zoologów Jacques’a Hombrona i Honoré Jacquinota, którzy nadali nowemu gatunkowi nazwę Criniger affinis. Jako miejsce typowe autorzy wskazali Waru na wyspie Seram należącej do Indonezji.
Gatunek ten był później zaliczany do rodzaju Thapsinillas lub Hypsipetes. W tradycyjnym ujęciu systematycznym wyróżniano 9 podgatunków T. affinis. Autorzy opublikowanego w 2005 roku 10. tomu Handbook of the Birds of the World wydzielili 6 z tych podgatunków do odrębnego gatunku T. longirostris (szczeciak wielkodzioby), w obrębie T. affinis pozostawiając podgatunek nominatywny, T. a. flavicaudus i T. a. mysticalis. Na podstawie późniejszych badań (2007) za osobny gatunek został uznany T. mysticalis (szczeciak żółtolicy). Badania filogenetyczne, których wyniki opublikowano w 2017 roku, wykazały, że rodzaj Thapsinillas jest osadzony w obrębie Hypsipetes i został z nim zsynonimizowany.
Obecnie wyróżnia się dwa podgatunki Hypsipetes affinis: H. affinis affinis (Hombron & Jacquinot, 1841) H.