Ładunki wybuchowe thumb|Trotyl w postaci znormalizowanych kostek W celu użycia materiałów wybuchowych, formuje się z nich ładunki wybuchowe, składające się z trzech podstawowych elementów: właściwego materiału wybuchowego i elementu inicjującego wybuch, umieszczonych w łączącej je w jedną całość obudowie. Jedną z form ładunków wybuchowych jest różnego typu amunicja np. amunicja strzelecka, w której ładunek miotającego materiału wybuchowego (np. prochu bezdymnego) zamknięty jest w obudowie w postaci łuska i inicjowany spłonką. Wybuch materiału służy w tym przypadku do wyrzucenia pocisku i rozpędzenia go do odpowiedniej prędkości.
Do wykonywania określonych zadań, ładunki materiałów wybuchowych można kształtować w różne formy; do często spotykanych należą: standaryzowane kostki, ładunki wiertnicze itp. (amunicja saperska); ładunki wydłużone - w postaci długiego węża, najczęściej używane do wykonywania przejść w polach minowych; ładunki kumulacyjne - z wydrążeniem skupiającym energię wybuchu, by osiągnąć przebicie przez np. pancerz.
Zobacz też
lista prędkości detonacji związków wybuchowych detonator, fugas, granat, kapiszon, lont, ładunek kumulacyjny, mina, nabój, pirotechnika, pocisk, spłonka, stopina, zapalnik, eksplozofory
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Artykuły, które powinna mieć każda Wikipedia (poniżej 10k)