Na początku lat 70. przeniósł się do wizytacji. Trzykrotnie był delegowany do orzekania w Izbie Karnej Sądu Najwyższego. Był też konsultantem w Departamencie Ustawodawczym Ministerstwa Sprawiedliwości.

W latach 1980–1985 pełnił mandat posła na Sejm PRL VIII kadencji w okręgu Wrocław-Województwo. Zasiadał w Komisji Prac Ustawodawczych, Komisji Spraw Wewnętrznych i Wymiaru Sprawiedliwości, Komisji Skarg i Wniosków oraz w Komisji Administracji, Gospodarki Przestrzennej i Ochrony Środowiska.

W czasie stanu wojennego był umieszczony na liście sędziów i posłów do internowania. W trakcie kadencji miał problemy zdrowotne, przeszedł m.in. śmierć kliniczną. Dwukrotnie wszczepiano mu rozrusznik serca. Przyczynił się do utworzenia Towarzystwa Pomocy dla Bezdomnych oraz Schroniska im. Brata Alberta. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi.

Pochowany na Cmentarzu OsobowickimWyszukiwarka grobów we Wrocławiu. mały|Grób Władysława Kupca na Cmentarzu Osobowickim Przypisy

Bibliografia „Dynowinka” nr 3/15, str.