Konkretne urządzenia obsługujące standard MPEG-2 określają swoją zgodność ze standardem z dokładnością do profilu i poziomu. Przykładowo odtwarzacz HD-DVD może obsługiwać profil główny (ang. main profile) i poziom wysoki (ang. high level), co oznaczane jest zwyczajowo MP@HL. Najczęściej spotykanym zestawieniem jest MP@ML (profil główny, poziom główny).
Poniższe tabele przedstawiają główne cechy każdego z profili i poziomów.
+ Profile MPEG-2 Skrót Nazwa Typy klatek obrazu Kolorymetria Format obrazu SP Simple profile I, P 4:2:0 4:3 lub 16:9 MP Main profile I, P, B 4:2:0 4:3 lub 16:9 SNR SNR Scalable profile I, P, B 4:2:0 4:3 lub 16:9 Spatial Spatially Scalable profile I, P, B 4:2:0 4:3 lub 16:9 HP High profile I, P, B 4:2:2 lub 4:2:0 4:3 lub 16:9
+ Poziomy MPEG-2 Skrót Nazwa Klatkaż (FPS) Maksymalna rozdzielczość pozioma Maksymalna rozdzielczość pionowa Maksymalna przepływność dla Main profile (Mbit/s) LL Low Level 23.976, 24, 25, 29.97, 30 352 288 4 ML Main Level 23.976, 24, 25, 29.97, 30 720 576 15 H-14 High 1440 23.976, 24, 25, 29.97, 30, 50, 59.94, 60 1440 1152 60 HL High Level 23.976, 24, 25, 29.97, 30, 50, 59.94, 60 1920 1152 80
Zobacz też MPEG-3 MPEG-4 MPEG-7
Przypisy
Linki zewnętrzne Standard ISO/IEC 13818 Zalecenie ITU-T H.262
Kategoria:Formaty plików komputerowych Kategoria:Kompresja Kategoria:Kodeki dźwięku Kategoria:Kodeki obrazu