Wykorzystując doświadczenie pedagogiczne, służyła pomocą kształcącym się bibliotekarzom Biblioteki PAN i innych krakowskich bibliotek naukowych. Brała udział w pracach edytorskich i naukowych Biblioteki, m.in. jako współautorka pracy zbiorowej Kraków–Mickiewiczowi, wydanej w 1956 z okazji Roku Mickiewiczowskiego. Była też współautorką publikacji ogłoszonych na łamach "Rocznika Biblioteki PAN w Krakowie": Listy o Adamie Mickiewiczu (1957) i Życie kulturalne i artystyczne Krakowa w II połowie XIX wieku (1959).
26 grudnia 1939 wyszła za mąż za Zygmunta Leśnodorskiego, syna Gustawa. Mąż był literatem, kierownikiem artystycznym w Polskim Radiu i w Państwowych Teatrach Dramatycznych. Po jego śmierci zajęła się pracami edytorskimi nad rękopisami, co zaowocowało wydaniem pamiętników Wspomnienia i zapiski (Kraków 1959) i Ludzie mojego miasta (Kraków 1962), połączonych następnie w jednym tomie Wśród ludzi mojego miasta. Wspomnienia i zapiski (Kraków 1968). Aleksandra Leśnodorska miała syna.
Zmarła 14 stycznia 1986.