Ponadto trwała wówczas walka Albańczyków o całkowitą niezależność od Turcji. Jednak w 1881 r. po zajęciu Ulcinja (opanowanemu przez powstańców albańskich, a przeznaczonemu przez kongres berliński Czarnogórze) – Turcy aresztowali przywódców Ligi Prizreńskiej, w tym Abdyla Frashëriego (któremu wyrok śmierci zamieniono na dożywocie), po czym niektórych deportowali. Albańczycy lojalni wobec Turcji, jak Dino, byli przeciwko całkowitej niezależności Albanii, będąc świadomymi rosnącego zagrożenia ze strony Grecji, Serbii i Czarnogóry. W wyniku porozumienia berlińskiego w 1881 r. Grecja uzyskała jedynie okręg Arty.
W późniejszych latach Abedin Dino pełnił różne wysokie stanowiska: był m.in. walim Adenu i szefem służby celnej na Dodekanezie (z siedzibą w Rodos). W 1904 na prośbę sułtana został ponownie wezyrem (ministrem) w rządzie Mehmeda Ferida Paszy, z pochodzenia również Albańczyka. W 1906 r. zmarł nagle na wielkim dziedzińcu pałacu sułtańskiego Dolmabahçe. W prasie albańskiej zamieszczano pogłoski o jego otruciu przez sułtana Abd-ul-Hamida II lub agenta rosyjskiego zatrudnionego w pałacu.